Bembeyaz bir sayfaya aynı beyazlıkta duygular, düşünceler, yorumlar yazabilmek en çok istenilendir. Zaman zaman umudu tazelemek ve daha güçlü olabilmek adına yazılır da. Lakin bu her zaman mümkün olmaz.

 Yeryüzünde salt ülkemizde değil hemen hemen bütün yerleşim birimlerinde insanlığın belki de bitmek üzere olduğuna tanıklık ederiz. En yakın çevremizden tutun da eremediğiniz nice yerlerde yazılı, görsel basın ve medya aracılığı ile yüreklerimiz kan ağlar.

İsviçre, doğal peyzaj güzelliği, kayak yapılan dağları, kişi başına zenginliği, çikolatası, saat sanayisindeki etkinliği, bir zamanlar gizli hesapları veya kara para aklama bankalarının varlığı ile bilinirdi. İsviçre genel kültürü, hoşgörüsü, ince sanatsal işlevi ve teknolojisi ile dünyanın takdirini toplamıştır. Soru şu; İsviçre nasıl başarıyor da bilimde, sanat ve sosyal hayatta bu ileri düzeyde varlığını koruyor. İsviçre genelde savaşlardan hep uzak durmuş, bağımsız kalmayı başarmış, değişik kültürlerin iç içe yaşamayı başardığı bir toplum. Halen Avrupa'nın en güzel ve gözde ülkesi. Her bir bölgesi bir başka güzel. İsviçre'ye daha önce bir kaç kez gitmiştim. İlk defa 1988 yılında Almanya'da staj yaparken gitmiştim. Peyzajı ve varlıklı yapısı her zaman göz kamaştırıyordu. O zaman ülkenin sosyal ve bilimsel yapısını tam anlayamamıştım. Daha sonraki yıllarda bilimsel toplantılar yapınca Basel Üniversitesi ve Lozan (Lusan) Üniversitesi tarafından konuşmacı olarak çağırılmam nedeniyle birçok defa İsviçre'de b

Deniz Yıldızı dizisinin sevilen karakteri Melih'i canlandıran Cantuğ Turay ile 15 Şubat'ta yapacağımız röportaja sizler de sorularınızla ortak olabilirsiniz.

Bir sıkıntıya ortak olabilmek için illa aynı şehirde, aynı ülke, köy, kasaba vb'de yaşıyor olmak gerekmemektedir.

Son günlerde Ankara'da yaşanılan elektrik kesintilerinin neden olduğu zorukları sızılı ve haklı öfkesiyle kaleme alan saygı değer bir okurun yazısını paylaşmak istedim.

Elektrik Çilesi

BAKIM çalışmaları nedeniyle elektrik kesintisi yapılacak semtleri bildiren haberlere göz ucuyla bakanlardan biri değilim. Aksine bu tip bir haber var mı diye gazetenin Ankara ekini santimi santimine tarayan biriyim.

Ankara”dan sen giderken ,

Kül rengi bir soğukluk başlar yüreğimde,

Acı bir çığlık kulaklarımda..

Düşer gülmesini sevdiğim dudaklarım

Tenimin iniltisini duyarım sanki.

Senin yokluğunun sancısıdır bu

Senin yokluğunun çığlığı…

İnsanlarda, kendi ahlâk anlayışının dışında kalanlara bir dışlama, yargılama ve küçümseme duygusu hakimdir… Hele de bu davranışlar toplumda kurallaşmış, benimsenmiş gelenek ve görenek halini almışsa, doğrularımızı anlatıp kendimizi ifade etmemiz çok daha güçleşecek demektir.

İnsanın fıtratında, ilahi nizamın kaçınılmaz değişmezleri vardır… Onları içine sindiremeyenlerin dışlayışı gerçeklerden ürküntü duyuşları, nefislerine zor gelen kuralları hayatın dışına itip onları yok sayarak, gönüllerince arzuların akışını sürdürüp, hayatlarına yön vermeye kalkışanların, sadece bilmediklerine duydukları tepkilerdir.

Üniversite yıllarımda fakülteden bir arkadaşımın evinde çayın yanında bana ikram etmesiyle tanışmıştım Beypazarı kurusuyla. İlk önce bir anlam verememiştim yemekten önce çay ve kuru ikram etmesine, sonradan anladım ki kuruyu yiyince neredeyse bir daha yemek yemeye gerek kalmıyormuş!

Arkadaşımın bu uyanık hamlesi ve kurunun lezzeti beynime kazınmış olacak ki bulduğum ilk fırsatta hem o şirin ilçeyi görmek hem de bu eşsiz lezzeti yeniden tatmak için Beypazarı’na doğru yol aldım.

Kayalardan oluşmuş büyük tepeleri, tarihi Cumbalı veya Guşganalı evleri ve sıcacık insanlarıyla tam bir Anadolu kentiydi karşıma çıkan. Beypazarı’nın ilk adının ‘LAGANİA’ Bilge Umar’ın ‘Türkiye’deki tarihsel adlar’ adlı kitabında ‘Kaya doruğu ülkesi’ anlamına geldiği yazılıdır. Büyük kaya tepelerini görünce buna hak vermemek elde değil. Evlerinin üst katlarında işlenmeden bırakılan bölüme ‘çantı’ adı veriliyor. Geleneğe göre Beypazarlılar; dünyada yapılacak bir şeylerin kaldığını vurgulamak için bu bölümü işlemeden bırakırlarmış.