DİPTEN ZİRVEYE – Bir Kadının Yolculuğu (10)

✍️ DİPTEN ZİRVEYE – Bir Kadının Yolculuğu

Bölüm 10: İlk Işık

Yazan: Rahime Aktaşlıoğlu

Bazı ışıklar göz almaz. Bir anda parlamaz. Ama karanlığın içindeyken yolun yönünü değiştirmeye yeter. Onun ışığı da böyle belirdi. Bir sınavdan çıktığı gün diğerlerinden farklı bir his vardı içinde. Ne büyük bir sevinç, ne de alışıldık bir tedirginlik…

Sadece sakin bir eminlik. Kağıdı teslim ederken ilk kez “yaptım” demedi. Ama “eksik kalmadım” diye düşündü. Bu, onun için büyük bir farktı. Günler sonra sonuçlar açıklandığında defterini kapattı, derin bir nefes aldı.

Not, sadece bir rakam değildi; aylarca biriken çabanın sessiz karşılığıydı. Kimseye göstermedi. Paylaşmadı. Kutlamadı.

Ama içinden bir şey yerli yerine oturdu. O gün okuldan dönerken yol daha kısa geldi. Şehir aynıydı ama yürüyüşü değişmişti. Adımları acele değil,

kararlıydı.

Eve girdiğinde annesi yüzüne baktı. Bir şey söylemedi. Ama bakışında “oluyor galiba” diyen bir ifade vardı. Akşam yemeğinde konuşulmadı. Gerek de yoktu.

Bazı başarılar sessizlik ister. Bebeğiyle oynarken bir an durdu. Küçük bir an…Ama çok net bir his: “Ben doğru yerdeyim.” İlk ışık tam da buydu.

Ne ödül,

ne övgü,

ne alkış…

Sadece doğru yerde olmanın verdiği derin huzur. Ama hayat, ışığı gösterdikten sonra yolu tamamen aydınlatmaz. Biraz daha yürümek gerekir. Ve o yürümeye hazırdı. Çünkü artık karanlıktan korkmuyordu. Işığı tanımıştı.

Devamı yarın…