Nöbetçi Eczaneler
BAYRAM SEVDİKÇE ÇOĞALAN BİR MUCİZE
✍️ Rahime AKTAŞLIOĞLU
Bayram sabahları başka olurdu eskiden. Güneş bile daha erken doğar gibiydi. Yeni alınan ayakkabılar başucunda bekler, gece heyecandan uyuyamayan çocuklar, sabah ezanıyla birlikte fırlardı yataktan.
Annem mutfakta…
Bir telaş, bir hazırlık…
Şekerlikler doldurulmuş, kolonya şişesi hazır, mis gibi bir temizlik kokusu evin her köşesine sinmiş…
Kapılar çalınırdı bir bir. Ama bugünkü gibi mesajlarla değil… Gerçek kapılar, gerçek tokmaklarla…
“İyi bayramlar” derken gözlerin içine bakılırdı.
Bir el öpülür, bir dua alınırdı. Ve o dua, bir çocuğun kalbinde ömür boyu saklanırdı.
Mahalle vardı o zaman…
Herkes birbirini tanırdı.
Hangi evde kimin hasta olduğunu, hangi evde kimin beklediğini bilirdi.
Bayram, sadece kendi evinde yaşanmazdı.
Sokağa taşardı. Bir tabak tatlı, bir parça şeker, bir sıcak gülümseme…
En önemlisi de kimse yalnız bırakılmazdı.
Şimdi zaman değişti… Mesajlar hızlandı, ziyaretler azaldı. Bayramlar bazen birkaç cümleye sığdı.
Ama içimizde bir yerde, o eski bayram sabahı hala duruyor. Bir çocuğun bayramlık heyecanında, bir annenin hazırlığında, bir büyüğün “gel evladım” diyen sesinde…
Bayram; hatırlamaktır. Geçmişi, insanı, sevgiyi…
Bir kapıyı çalmaktır.
Bir gönle dokunmaktır.
Bir duayı almaktır.
Çünkü bayram,
takvimde değil…
insanın içindedir.
Ve eğer bugün bir kalbe dokunabiliyorsak,
birini gülümsetebiliyorsak, bir gönlü yalnız bırakmıyorsak…
İşte o zaman gerçek bayramı yaşıyoruz demektir.
Bayram; hatırlayanların kalbinde hiç bitmeyen bir sabahtır.
Bu vesileyle;
kalbi güzel olan,
iyiliği çoğaltan,
sevdiklerini unutmayan herkesin…
Bayramı mübarek olsun. 🌙✨
YORUMLAR