DİPTEN ZİRVEYE – Bir Kadının Yolculuğu (9)

✍️ DİPTEN ZİRVEYE – Bir Kadının Yolculuğu

Bölüm 9: Görünmeyen Güç

Yazan: Rahime Aktaşlıoğlu

Güç her zaman fark edilmez. Bazen ses çıkarmaz, iz bırakmaz, hatta başkalarının dikkatini hiç çekmez. Ama varlığı hissedilir.

Onun gücü de böyleydi. Günler birbirini kovalamaya başladı. Ne büyük kırılmalar oldu, ne yeni fırtınalar koptu. Hayat, alışıldığı gibi akıyordu. Ama bu kez akışın içinde bir denge vardı.

Kadın artık sabahları aceleyle değil, kararlılıkla hazırlanıyordu. Okula giderken içinde taşıdığı duygu “yetişmeliyim” değil, “buradayım” hissiydi. Bu fark küçüktü ama köklüydü. Derslerde notları daha düzenliydi. Soruları daha netti.

Konuşurken sesi daha sakindi. Kimse onun içinde olan biteni bilmiyordu ama herkes onun değiştiğini sezebiliyordu. Bazı dönüşümler böyle olur: Açıklanmaz ama hissedilir. Evdeki hayat da aynıydı. Kalabalık sürüyordu, gürültü eksik olmuyordu. Ama o artık bu kalabalığın içinde kaybolmuyordu.

Ne zaman geri çekileceğini, ne zaman ortaya çıkacağını biliyordu.

Bebeği büyüyordu. Her gün biraz daha…O küçük adımlar, kadının kendi yoluna attığı adımlarla garip bir uyum içindeydi.

Bir akşam ders çalışırken defterin kenarına farkında olmadan bir cümle yazdı:

“Ben buradayım.” Ne ispat vardı bu cümlede, ne meydan okuma…

Sadece var olmanın sakin gücü. Bazı geceler yorgun düşüyordu. Bazen içinden “Acaba?” diye geçirdiği oluyordu.

Ama artık o “acaba”lar onu geriye çekmiyordu. Sadece durup nefes almasını sağlıyordu. Bir gün okul koridorunda daha önce hiç konuşmadığı biri yanına gelip kısa bir cümle söyledi: “Sen çok derli toplu görünüyorsun.”

Kadın gülümsedi. Bu bir iltifat değildi.

Bir tespitti. Ve tespitler, en gerçek fark edilişlerdir. O an anladı: Gücü artık sadece içinde değil, dışarıya da sızıyordu. Ama bağırarak değil; duruşla.

Hayat henüz ona ödül vermemişti. Başarı henüz görünür değildi. Ama temel atılmıştı. Ve sağlam temeller sessizce kurulur. Kadın artık şunu biliyordu: Görünmeyen güç, görünür başarıdan çok daha kalıcıdır. Ve bu güç,

onu nereye götüreceğini çok iyi biliyordu.

Devamı yarın…