Ben basitlikte mutlu olan bir kızım. Peki benim için mutlu olmak bu kadar kolaysa niye mutsuzum? Bu soruyu gün içinde kendime soruyorum ve her birinde farklı cevaplar buluyorum kendimde. O zaman memnuniyetsiz bir insan mıyım? Hayır! Üniversiteden eve gelmiş 3 aylık tatili dinlenerek, huzur bulmaya çalışarak, ders çalışarak, en önemlisi mutlu olarak geçirmek isteyen biriyim. Beklentiler ve yaşanılan şeyler… Arasındaki uçurum beni üzüyor. O yüzden zorlanıyorum. Asıl önemli olan zaten hayat zorlaşınca bile güzelliği görmek değil mi? Öyle. Hayat güzelken güzeli kolay buluruz, her şey daha kolay olur. Ama zorlaşınca farklı oluyor durumlar. He bir de şu zamanlarda boşluktan olsa gerek eski biten arkadaşlıklarımı düşünür oldum. Onlarlayken ki beni. Bizi. Bazen, çoğu zaman o ilişkinin bitmesi gerekiyor sanırım. Güzel olan iyi hatırlayabilmek. Sanırım. Ya da ben fazla Polyannacı biriyim. Bana yapılan kötülükleri değil iyilikleri hatırlayarak. Elimde değil. Onların çiçekleri başka bahçelerde açsın. Benim o bahçede işim yok artık. Oradaki yabani otmuşum. Benim bahçemdeki yabani otlar da onlarmış. Fazlalığa gerek yok. Ne kadar toprağımı acıtmış olursalar olsun.
Hilal Cebeci
Zihin Akışımızı Değiştirmek Gerek Belki De
YAZARLAR
TÜMÜ






























YORUMLAR