Görünmeyen Yükler ve Sessiz Adalet
Bazı sözler vardır yazılmadan önce insanın içinde uzun bir sessizlik yaşatır. Bu satırları yazmaya da uzun süre tereddüt ettim.
İnsan bazen bir kapıdan ayrılırken sadece bir mekandan değil kendi hatıralarından emeğinden ve inandığı değerlerden de uzaklaşır.
Ben de bir gün adalet duygusunun eksik kaldığını hissettiğim bir yerden ayrıldım sessizce ve ağır bir iç yüküyle.
Ve belki daha da zoru kendi ülkesinden uzaklaşmak zorunda kalmaktı. Çünkü bazı ayrılıklar bir tercih değil zamanın ve yaşananların insana bıraktığı bir sonuçtur. Gurbet insanın içinde taşınan görünmez bir yük gibi zamanla ağırlaşır.
Biliyorum ki bir yönetici ya da bir lider her şeyi aynı netlikte göremez. Yukarıdan bakıldığında düzen gibi görünen şeyler bazen aşağıda kırılmış kalpler ve görünmeyen hikâyeler taşıyabilir.
Kalemi düşünceyi ve insan onurunu önemseyen bir bakışın bu küçük ama derin ayrıntıları da hissedebileceğine inanıyorum. Çünkü adalet yalnızca büyük kararların içinde değil çoğu zaman fark edilmeyen küçük insan hikâyelerinde saklıdır.
Belki bir satır eksik kalır yukarıda ama aşağıda bir ömür ağırlık bırakır…
Ve en ağır sessizlik söylenmeyen değil görülüp de değiştirilmeyendir.
Haydar ŞEYHOĞLU































Az ve öz. Kaleminize sağlık.