Nöbetçi Eczaneler
✍️ DİPTEN ZİRVEYE – Bir Kadının Yolculuğu
Bölüm 14: Hayatın Cevap Vermeye Başladığı An
Yazan: Rahime Aktaşlıoğlu
Hayat bazen insanın karşısına büyük kapılarla çıkmaz. Ne alkış vardır, ne “başardın” diyen kalabalıklar… Ama küçük işaretler gönderir. Dikkat edene. Onun için de cevaplar böyle gelmeye başladı. Bir dersten sonra hocası yanına çağırdı. Ne eleştiri vardı sesinde, ne de uzun bir konuşma. Sadece kısa bir cümle kurdu:
“Bu dönem fark ediliyorsun.” Kadın başını salladı. İçinde bir sevinç kabardı ama taşmadı. Çünkü bu fark ediliş, onun için bir hedef değil, doğal bir sonuçtu. Başka bir gün, grup çalışması için isimler yazılırken onun adı hiç tereddüt edilmeden söylendi. Kimse nedenini açıklamadı. Ama o biliyordu. İnsan, güven verdiğinde seçilirdi.
Eve döndüğünde annesi mutfakta durdu. Çayı ocağa koyarken sanki sıradan bir şey söylüyormuş gibi konuştu: “Baban seninle gurur duyuyor.” Kadın o an hiçbir şey demedi. Ama bu cümle, yıllardır içinde duran bir boşluğu sessizce doldurdu. Akşam bebeğiyle oynarken kendi sesini duydu:
Daha sakin,
daha kararlı,
daha net…
Bu ses, onun hayatla kurduğu yeni bağın sesi gibiydi. Bir zamanlar hep savunmada olan kadın, artık kendini açıklamıyordu. Yaptıkları konuşuyordu. Hayatın verdiği cevaplar henüz büyük değildi. Ama gerçekti. Ve gerçek cevaplar, insanı en derinden besleyenlerdir. Kadın artık şunu biliyordu: Hayat kimseye borçlu değildir. Ama emek, er ya da geç karşılığını bulur. Ve o karşılık geldiğinde insan hazır olmalıdır.
O hazırdı.
Devamı yarın…
YORUMLAR