Vefanın Işığında Büyüyen Ay: Ramazan

*Vefanın Işığında Büyüyen Ay: Ramazan*

✍️ Rahime AKTAŞLIOĞLU

Ramazan sadece aç kalmak değildir.

Ramazan, hatırlamaktır.

Kapısını uzun zamandır çalmadığımız büyüğü…

Sesini ertelediğimiz dostu…

Bir köşede sessizce yardım bekleyen o mahcup aileyi…

Bu ay geldiğinde insanın kalbi yumuşar.

Sanki içimizdeki sert köşeler törpülenir.

Bir ses fısıldar:

“Unutma… Sen sadece kendinden sorumlu değilsin.”

Vefa, Ramazan’ın en kıymetli kelimesidir.

Geçmişe sahip çıkmak,

bizi büyüten ellere teşekkür etmek,

yolda kalanı fark etmek…

Aile demektir Ramazan.

Aynı sofrada buluşmak değil sadece;

aynı duada birleşmek demektir.

Ama Ramazan’ın sofrası büyüktür.

O sofrada sadece kendi evimiz yoktur.

İhtiyaç sahibinin duası,

yetimin tebessümü,

sessiz bir annenin mahcup bakışı da vardır.

Yardım; göstermek için değil, hissettirmek içindir.

İyilik; anlatıldıkça değil, yapıldıkça büyür.

Bir kapıyı çalmak…

Bir poşeti sessizce bırakmak…

Bir gönlü incitmeden destek olmak…

Bazen en büyük yardım,

“Yalnız değilsin.” diyebilmektir.

Ramazan bize şunu öğretir:

Gerçek zenginlik, paylaşabildiğin kadardır.

Gerçek güç, bir başkasının yükünü hafifletebildiğin kadardır.

Gerçek vefa, hatırladığın kadardır.

Ve bir kalbe dokunabildiysen…

O gün gerçekten Ramazan’ı yaşamışsındır.

Ramazan; iyiliğin sessizce büyüdüğü aydır. 🌙✨