Ben Varsam Hayat da Var

Ben Varsam Hayat da Var

Merhabalar Değerli okuyucularım, bugün her şeyi bir kenara bırakıp sadece kendinize odaklanmanızı isteyeceğim bir yazı ile karşınızdayım. Uzun zamandır unuttuğunuz o gerçeği; yani Sana, Senden bir tane daha olmadığını hatırlatmak için kalemi elime aldım.

Ama baştan bir şeyi netleştirelim: Buradaki “Ben varsam hayat da var” sözü, bir bencillikten ya da kendini herkesten üstün görme kibirliliğinden bahsetmiyor. Tam tersine; insanın, kendi varlığının ve benzersiz değerinin farkına varmasını anlatıyor.

Sen; geçtiğin yollarla, verdiğin mücadelelerle, taşıdığın yaralarla, sabrınla ve o kocaman yüreğinle eşsizsin. Bu yüzden kendi hayatını, yeteneklerini ya da başarılarını başkalarınınkiyle kıyaslayıp değerini küçültme. Çünkü herkesin yolu farklı olduğu gibi; yükü de, imtihanı da, potansiyeli de bambaşkadır.

Bir an dur ve bugüne kadar atlattığın zorlukları düşün.

Düştüğün yerlerden nasıl ayağa kalktığını, tam vazgeçmek üzereyken nasıl devam edecek gücü bulduğunu, kimsenin bilmediği savaşlarını ve sessiz zaferlerini hatırla. Kendini hafife alma, içindeki gücü küçümseme. Çünkü insan yalnızca hatalarından ibaret değildir; insan niyetiyle, sabrıyla, karakteriyle ve kalbiyle vardır. Hatta çoğu zaman düştüğümüz o hatalar bile, bizi bugünkü olgunluğumuza taşıyan en değerli öğretmenlerimizdir.

Kendine sürekli eksiklerini hatırlatmak yerine, sahip olduğun güzelliklere de bakmayı öğrenmelisin. İçindeki değerin farkına var. Hayat bazen büyük devrimlerle değil, insanın kendine yaptığı küçük dokunuşlarla dönüşür.

Yıllar önce doğuda küçük bir köye atanan bir öğretmen arkadaşım vardı. Görev süresi sona ermesine rağmen, oradaki düzenini bırakıp dönmek istemedi. Çünkü o köyde onu bekleyen, gözlerinin içi umutla parlayan çocuklar vardı. Belki tüm dünyayı tek başına değiştirmiyordu ama her gün attığı küçük adımlarla, verdiği emekle ve gösterdiği sabırla birkaç çocuğun dünyasını baştan inşa ediyordu. Onlara umut oluyor, yarınlara dair sarsılmaz bir inanç aşılıyordu.

Bu hikâyeyi anlatmamın çok yalın bir sebebi var:

İnsan, kendi yolunda yürürken farkında olmadan başka hayatlara dokunur. Kimi zaman içten bir sözle, kimi zaman sessiz bir iyilikle, kimi zaman da sadece varlığıyla…

Sen de bugüne kadar verdiğin tüm çabayla aslında hayatı var ediyorsun. İçindeki güzellik nispetinde çevrende iz bırakıyor, dokunduğun insanlarda derin anlamlar oluşturuyorsun.

Ve asla unutmaman gereken bir şey var: Bu dünyada senin yerini dolduracak bir başkası hiç olmayacak. Çünkü sen; tüm eksiklerinle, tüm güzelliklerinle ve sana ait o biricik hikâyenle teksin.

İşte tam da bu yüzden… Ben varsam, hayat da var.

Sevgiyle kalın, ama önce kendinizi sevmeyi unutmayın .