Güven ve İnsan Olmanın Kıymeti üzerine…
Güven: Sevmekten Daha Önemli
Güvenilir olmak, sevmekten daha anlamlıdır. Eğer bu dünyada olmazsa olmaz bir his nedir diye sorsalar, ben adaleti derim. Çünkü güven, tek taraflı olduğunda hiçbir anlam ifade etmez; karşı tarafın da güvene değer vermesi gerekir. Yaşattığınız her güvensizlik bir vebaldir. Kul hakkı sadece maddi serveti almakla değil, güven hissini yok etmekle de çiğnenir.
Hata ve Affetme
Yetişkin bir birey olarak hata yapmanın doğal olduğunu kabul ederim; teknik konularda olduğu gibi, insan ilişkilerinde de hata bir tercihtir. Ancak bazı insanların katıksız kötü olduğuna inanırım ve işte belki bu yüzden affetme toleransımı kaybetmiş olabilirim.
Bir de yapılan kötülükleri, başkalarının gözüne sokan janjanlı sözlerle süslemek var. Dindarlığı ilahlıkla karıştırıp kendini üstün Müslüman görmek; sekülerliği entelektüelliğe bağlayıp çağdaş ama ilkel düşüncelerini dayatmak… Bazen nereye ait olduğumu bile bulamıyorum. Hangi görüşe bakarsam bakayım, hep eksik bir şeyler kalıyor.
Şükretmek ve Huzur
Belki de olana şükretmek, insan ilişkilerinde huzur alıp huzur vermek elzemdir. Popüler siyasetin ve zaman zaman popüler inançların gölgesinde kaybolan insanlarız. Tek isteğimiz var olma tercihi; ama bize bırakılmamış bu dünyada, biraz soluklanıp gitmek bile lüks. İnsan, doğaya ve toprağa aittir. Kentleşmelerde çürüyen duygular bir daha geriye dönmeyecek gibi. Bu yüzden var olanı korumak gerekir.
İyilik ve Merhamet
İnsan sevgisi giderek azalıyor; iyiliği insanlık için yapar olduk. Bu bile artık başarı sayılıyor. Erdemlerle yaşayan birini taklit ederken şaşıran toplum kümeleri oluştu. İyilik farkındalıkla yapılmıyor; gösterişsiz bir iyiliği arar olduk, öyle ki kimse görmeden. Merhamet de bulaşıcıdır. İyilikte ve güvenmekte, gül kokmak isteyen birinin gül bahçesini de gezmesi gerekir.
Sonuç
Güven ve iyilik sadece bir erdem değil, insan olmanın özü, yaşamın özü ve hayatta var olma biçimidir.Yaşamı sevin, sevdirin gerçekci ve samimiyetle…
Müyesser DOĞAN






























Tebrikler, toplumun kanayan yarası; güven ve onu yitiren, yitiğini bir mücevher gibi arayan toplum…